احساسی جسمانی داشتم که در گذرگاهی گام نهاده ام. گذرگاهی که نیرویی از خود داشت. دون خوان این گذرگاه آرام و عظیم بود. جایی برای احساسات و یا دلتنگی نبود. زیرا او به مثابه احساسی غیر شخصی آنجا بود که مرا به درون می فریفت. C.C